پاييز اگر آمده باشی

تو ....

بهم گفتی میمونی تا همیشه

بهم گفتی که دوسم داری اما یه روزی رسیده که یادت رفته چی گفتی

بهم گفتی که هیچ چیز نمی تونه ما رو از هم جدا کنه اما تو خواستی که ما از هم جدا شیم

 بهم گفتی دوسم داری اما یادت رفت که بگی فقط تو همون لحظه دوسم داری نه بیشتر

تو بودی همونی که مدعی عشق بود همونی که می گفت نبودن تو یعنی نبودن من اما نگفتی نبودنت یعنی همین امروز

تو بودی که می گفتی همه یه طرف من یه طرف اما حالا همه رو داری بجزء من  

تو بودی می گفتی که اگه یه روزی بخوای  بری منوهم با خودت می بری اما نگفتی که منو از رفتنت هم با خبر نمیکنی

تو بودی می گفتی نه تو نبودی نه

تو رفتی بدون من اما شاید با کسی بهتر از من

تو رفتی بدون اینکه ازم بپرسی که من هم می خوام بیام یا نه

 تو رفتی ، باشه من حتی اینها رو هم نمی خوام مثله خیلی چیزها که گفتم باشه هر چی تو بخوای  

اما حداقل موقع رفتنت باهام خداحافظی میکردی  

تو رفتی حتی بدون خداحافظی

تو رفتی ...

بهار

اگه یکم دوسم داشتی

سینا

هراس

گاهی اوقات
قطره های شک
می بارند بر زمین باورم
و گیاهان امیدم آفت می زنند
فکر می کنم
چه فایده داشت
اینهمه وجین کردن دل؟
چه فایده داشت
آبیاری احساس
و ریشه دواندن به اعماق وجود؟

تا به کِی آوندهایم
تهی ز حقیقت؟
تا به کِی سبزی برگهایم
وابسته به نور؟

نمی دانم کِی کلروفیل
به واژه نامه پیوست؟

که من فهمیدم
باور من به رشد
تنها یک اعتیاد است
به نور!

و من ناگهان
از زرد شدن ترسیدم!

آوا