عبید زاکانی هنگام رحلت به فرزندان خود وصیت کرد که در فلان مکان گنجینه نهانی او را بگشایند و آنچه در آن نهفته
است تصرف نمایند.
فرزندان پس از آن که پدر را به خاک سپردند و سر گنجینه را به زحمت گشودند این بیت را بر کاغذی نوشته دیدند:
خدای داند و من دانم و تو دانی یک فلوس ندارد عبید زاکانی
غمم از وحشت پوسیدن نیست
غم من غربت تنهایی هاست
برگ بید است که با زمزمه ی جاری باد
تن به وارستن از ورطه هستی میداد
حمید مصدق
آن وقت من و ببوس
وقتی که آنقدر بزگ شدم که آغوش مامان دیگه جای من نیست
وقتشه که من و بغل کنی
با من اشتی کن خدایا گر چه قول نمیدهم که بنده خوب تو بشوم
چون انوقت برای بوسیدنم بهانه ایی نداری
تا قیامت دوستت دارم
من -بیداری بیداری- ترس- او - شادی - بختک- خونه - بابا - درد - درس- دعوا - شب - او - آشتی -
و تصور بی نهایت تنهایی - مظلومیت تاریخ - ......
و خواستم که دیگر هرگز تکرار نشوم
فردا صبح . دیگری بودم
الهي باك نداريم به هر صفت كه ما را بداري ، اما ما را به آوردن طاعت خود توفيق ده و هر گونه خواهي دار و روزي من از راه حلال بده و هر چه خواهي ده و مرا به هر صفتي كه خواهي بميران و ليكن مسلمان بميران
الهي نه از كشتن تو خون آيد و نه از سوخته دود ، زيرا كه كشته تو به كشتن شاد است و سوخته تو به سوختن خوشنود
الهي بردار كني رواست ، مهجور مكن و اگر به دوزخ فرستي رضاست ، از خود دور مكن الهي بكش اين چراغ افروخته را و مسوز اين دل سوخته را
الهي گفتي كريمم ، اميد بدان تمام است ، تا كرم تو در ميان است نا اميدي حرام است
الهي طاعت فرمودي و توفيق بازداشتي و از معصيت منع كردي و بر آن داشتي
الهي تا از مهر تو اثر آمد ، همه مهر ها بسر آمد
الهي جرم من زير حلم تو پنهان است و تو پرده عفو خود بر من بگستران
مناجات نامه خواجه عبدالله انصاري
